tel. +48 784-371-632

Dlaczego dzieci powinny uczęszczać do przedszkola

W większości przypadków decyzja o wysłaniu dziecka do przedszkola ma związek z tym czy rodzice pracują zawodowo. Dostępność  wychowania przedszkolnego pozwoliła na przełamanie  tych standardów i bardzo często decyzja o posłaniu dziecka do przedszkola, to celowa i i przemyślana decyzja do podjęcia, której  konieczna jest wiedza na temat tego  :jakie potrzeby ma  dziecko, jak się rozwija, co wpłynie na jego dalszy sposób funkcjonowania w grupach społecznych takich jak : szkoła – na wszystkich szczeblach edukacji, a w przyszłości praca zawodowa.

W psychologii bardzo często używane jest określenie: „okres krytyczny” i odnosi się on do rozwoju każdej jednostki ludzkiej. Dogłębna analiza pozwala na stwierdzenie, że: „okres krytyczny”, to czas wzmożonej wrażliwości na określone bodźce. Oznacza, to ,że w pewnym okresie życia ma on czas dominujący – reprezentujący jego kryzys – czyli maksymalne nasilenie jego rozwoju.

W okresie pomiędzy 2, a 6 rokiem życia dzieci uczą się nawiązywania kontaktów społecznych z osobami spoza środowiska rodzinnego. W początkowym okresie dzieci przyjmują w grupie rolę obserwatora, bawią się samodzielnie. Jest, to czas, który pozwala maluchom na przygotowanie się do podjęcia: wspólnej zabawy i nauki.

Na okres uspołecznienia składa się szereg różnorodnych zachowań, które niekiedy mogą wskazywać, że dziecko nie przystosowuje się do obowiązujących zasad i norm zachowania , należą do nich również typowe zachowania aspołeczne np.: agresja, wszczynanie kłótni, dokuczanie, egocentryzm. Wbrew pozorom wskazuje, to na protest przeciwko grupie, przeciwko zasadom w niej panującym. Dzięki takim zachowaniom dzieci obserwują: reakcje rówieśników, nabywają wiedzy, że zachowania aspołeczne powodują: brak akceptacji przez otoczenie uświadamiają dzieciom, że aby zostać zaakceptowanym w zespole należy zmienić swoje postępowanie.

Obok zachowań negatywnych  ujawniają się również zachowania prospołeczne  cechujące się:  chęcią niesienia pomocy, dzieleniem się, współdziałaniem, okazywaniem empatii. Do  istotnych cech rozwoju społecznego, które dziecko wykształca w trakcie przebywania w grupie rówieśniczej należą:

  • informowanie o swoich potrzebach,
  • stosowanie ogólnie przyjętych form grzecznościowych,
  • przestrzeganie norm współżycia i współdziałania w zespole,

–    pełnienie różnych funkcji społecznych np. podczas zabawy.

Procesy poznawcze to: spostrzeganie, uwaga i pamięć a także wyobraźnia, myślenie i mowa. Są , to procesy, które pozwalają dziecku zdobywać informacje o otaczającym świecie, i o sobie samym. Jednym z ważniejszych zadań wychowania przedszkolnego jest rozwijanie procesów poznawczych. W wieku przedszkolnym rozwijają się one poprzez działanie. Wszelkie czynności takie jak: konstruowanie, manipulowanie, układanie, budowanie, manipulowanie sprzyjają do coraz bardziej świadomemu postrzegania świata, co dzieje się w wyniku doskonalenia się zdolności dokonywania  analizy i syntezy spostrzeżeniowej. W wieku przedszkolnym wzrasta wrażliwość poszczególnych analizatorów na rozmaite podniety zewnętrzne oraz bodźce wewnętrznego środowiska organizmu dlatego też powinny być one świadomie stymulowane i kierowane.

Mowa dziecka nie jest umiejętnością wrodzoną. Poszerzanie zasobu słownictwa, poprawność gramatyczna, używanie właściwych form fleksyjnych i składniowych, to proces, który jest rozciągnięty w czasie. Literatura tematu podaje cztery etapy rozwoju mowy dziecka: okres melodii ( 1 r.ż), okres wyrazu(1-2 r.ż), okres zdania (2-3 r.ż.), okres swoistej mowy dziecięcej przypada na 3-7 r.ż. W procesie doskonalenia mowy szczególnie istotny i przełomowy są dwa ostatnie okresy podczas, których dziecko przyswaja podstawy systemu morfologicznego i leksykalnego języka. Kontakty społeczne, praca z literatura dziecięcą z wykorzystaniem różnorodnych form i metod pracy w przedszkolu pozwala na osiągnięcie optymalnych wyników w tym zakresie.  W wieku przedszkolnym czyli już w trzecim roku życia dziecko zna przeciętnie około.1000 słów natomiast pod koniec tego okresu rozwojowego zasób poznanych przez nie słów zwiększa się aż do 4000 tys.  W piątym roku życia dziecko przyswaja sobie najważniejsze formy czasownikowe i gramatyczne. W wieku sześciu, siedmiu lat,  potrafi posługiwać się bardziej złożonymi zdaniami a pod koniec wieku przedszkolnego całkowicie opanowuje mowę ciągłą.

Swoistą  cechą  wszelkich czynności umysłowych  u dzieci w wieku przedszkolnym jest myślenie, które ma charakter konkretno-wyobrażeniowy. Jego podstawę stanowi tak zwane myślenie sytuacyjne , myślenie abstrakcyjne – nie związane z konkretem, a polegające na operowaniu pojęciami, kształtuje się  dopiero w szkole.

Uwaga dziecka w wieku przedszkolnym nie cechuje się: trwałością, przerzutnością, ani trwałością. Jest mimowolna, co oznacza, że dziecko koncentruje się na bodźcach, które są dla dziecka atrakcyjne – dziecko nie skupia i nie podtrzymuje uwagi siłą woli. W okresie przedszkolnym kształtują się zaczątki uwagi dowolnej, na co wskazuje wydłużanie się czasu wykonywania pewnych czynności. Zarówno stopień koncentracji u skupiania uwagi dowolnej jest zależny od : temperamentu dziecka.

Charakterystyczne dla dzieci, w wieku przedszkolnym jest konfabulowanie. Opowiadanie o rzeczach i zjawiskach, które nie miały miejsca. Dzieci mocno przeżywają treść bajek i opowiadań, gdyż nie odróżniają fikcji od faktów. Bardzo często podczas zabaw tematycznych widoczne jest, że utożsamiają się z bohaterami bajek, przedmioty nieożywione: rośliny, bądź zabawki przybierają w tych zabawach postacie rzeczywiste, podobnie traktują zwierzęta. W toku rozwoju analizatora spostrzeżeniowego dzieci zaczynają rozróżniać fikcję od realnych zdarzeń, a podczas działań własnych rozwija się wyobraźnia twórcza.

Dzieci w wieku od 3-7 lat charakteryzuje pamięć, która ma charakter mimowolny-niecelowy. Podczas działań na różnorodnych płaszczyznach dziecko gromadzi doświadczenia. Dopiero pod koniec okresu przedszkolnego dzieci przejawiają zaczątki pamięci dowolnej, która kształtuje się w toku aktywnego działania. Najmocniej w okresie przedszkolnym rozwija się: pamięć tak zwana „swieża” – bezpośrednia i pamięć trwała, która najmocniej kształtuje się u dzieci podczas aktywności własnej, podczas działania. Pamięć charekteryzuje się następującymi cechami: pojemnością, trwałością, wiernością i gotowością, wszystkie te cechy są kształtowane w wieku przedszkolnym, stymulacja nie pozwala, co prawda , na uzyskanie pełnego ukształtowania, ale pomiędzy 3-7 rokiem życia można zaobserwować duże postępy.

Przebywanie, w grupie rówieśniczej, możliwość poszerzania doświadczeń, w każdym zakresie rozwoju. Praca, za pomocą różnorodnych metod i form powodują, że dzieci, które uczęszczają do przedszkola mają więcej możliwości, które wpływają na ich ogólny rozwój.

Obserwacja malucha podczas jego pobytu , w przedszkolu , wskazywanie jego mocnych i słabszych stron, współpraca z rodzicami, w zakresie podejmowania działań korekcyjnych, bądź wzmacniających uzdolnienia i predyspozycje, to jeden z wielu argumentów przemawiających, za tym aby dziecko znalazło się wśród rówieśników.

Oprócz rozwoju intelektualnego, społecznego należy zwrócić również uwagę na rozwój sprawności fizycznej, samodzielności i wzmacniający się system odpornościowy.

W Przedszkolu Piastów dzieci mają, ku temu wiele możliwości. Wspomaganie konwencjonalnych metod pracy, za pomocą metod niekonwencjonalnych, szeroki kontakt,  ze środowiskiem lokalnym i społecznym, podmiotowe traktowanie każdego przedszkolaka sprawiają, że każdy rodzic bez obaw może powierzyć nam swojego malucha.

Tempo życia, praca zawodowa, obowiązki związane z prowadzeniem domu, to aspekty o które zatroszczyliśmy się od momentu istnienia. Jesteśmy placówką przyjazną rodzicom, pracujemy, w godzinach, które pozwalają rodzicom bez stresu, z przeświadczeniem o doskonałej opiece pozostawić swoje pociechy.

Literatura:

  1. Kielar-Turska M., Średnie dzieciństwo. Wiek przedszkolny,[w:] Psychologia rozwoju człowieka Charakterystyka okresów życia człowieka, red. B. Harwas-Napierała, J. Trempała, Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN 2005.
  2. PODSTAWY pedagogiki przedszkolnej / red. Maria Kwiatowska. – Warszawa : Wydawnictwa Szkolne i Pedagogiczne, 1985
  3. PRZETACZNIK-GIEROWSKA Maria, MAKIEŁŁO-JARŻA Grażyna : Psychologia rozwojowa i wychowawcza wieku dziecięcego. – Wyd. 2 popr.. – Warszawa : Wydawnictwa Szkolne i Pedagogiczne, 1992